برداشت من از نمایشگاه کتاب ناسور بود! نوشته خداداد حیدری!

آشنایی من با ادبیات افغان یک ساله شد و تو این یک سال اونقدر چیز جدید یاد گرفتم که گویی تو مریخ زندگی میکردم! اولین چیزی که یاد گرفتم این بود که افغانستان اونقدر رمان و داستان خوب داره که خالد حسینی در مقابلشون هیچه! دومین چیزی که یاد گرفتم این بود که چقدر جنگ تمام ذهن افغان ها رو به خودش مشغول کرده که حتی اگه بخوان بنویسن “صلح” مینویسن “پایان جنگ”! وضع ما ایرانی ها هم بهتر از این نیست. ادبیات خودمون رو هم که نگاه میکنم تمام ذهنمون شده حلال و حروم و خیر شر و روابط مشروع و نا مشروع! تف به این زندگی!